وقتی بر غبار شیشه ها هنوز هم تنها اسم تو لمس می شود.
وقتی هر روز خورشید برای دیدن تو از پس ابرها می گریزد.
و وقتی دفترم وجودت را کم رنگ می بیند.
تازه می فهمم که عشق را به یکباره تبعید می کنند.
قشنگ بود...مثل هميشه