باد، در کمین اشک های من نشسته است
باد بیرحم است
پیش از آنکه حرارت گریه هایم را حس کنم
باد بر صورتم می وزد
و اشک های مهربان مرا تکه تکه ذره ذره می کند
من فکر می کنم این باد همدست بغض است
نه باد و نه بغض هیچ وقت با من سر دوستی نداشتند
البته باد و من بی شباهت نیستیم
شاید قبلا خویشاوند بوده ایم
شاید هم دوست
اما حالا باد دارد عصاره ی زندگی مرا از من می دزدد
حتی گاهی بهترین دوست آدم به او خیانت می کند

عبدالله قبادی ● 06:28 AM GMT