این اولین بار نبود و آخرین بار هم نیست که جو رهبری جهان اسلام ما را می گیرد و دست به ابتکارات این چنینی می زنیم. اسمش هم معمولا می شود « نخستین دوره ..... » یا هر عبارت دیگری که معمولا با کلمه نخستین و اولین آغاز می شود. « نخستین » هایی که هیچ گاه به مرتبه دوم هم نخواهند رسید و گویی فقط انرژی خودمان و بودجه ملی مان را بیهوده هدر کرده ایم.
چند روزی بود که از طریق اخبار رسانه ها خبر برگزاری نخستین دوره بازی های زنان کشورهای آسیایی و اسلامی را شنیده بودم. معمولا عادت کرده ام که هر از گاهی خبر برگزاری برنامه های این چنینی که پیشوند « نخستین » دارند را بشنوم اما آنچه این یکی را برایم حساس کرد ؛ این بود که برگزاری این مسابقات را شهرداری تهران بر عهده گرفته بود. تا آنجا که عقل بنده قد می داد شهرداری متولی ورزش همگانی ست نه ورزش قهرمانی آن هم به صورت المپیکی و بین المللی.
مراسم افتتاحیه
مراسم افتتاحیه مسابقات به صورت کامل از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد تا نشان دهد که بعد تبلیغاتی این مراسم از اهمیت بالایی برخوردار است. مراسم افتتاحیه با سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد که البته این موضوع کمی غیر متعارف به نظر می رسید. هنوز در مورد درست یا نادرست بودن پخش سرود ملی کشور میزبان در افتتاحیه مسابقات چند ملیتی با خودم به توافق نرسیده بودم که مجری برنامه شروع کرد با لحنی شعر گونه از نزدیکی سالگشت انقلاب اسلامی و ۲۲ بهمن ؛ صحبت کرد و بعد از گروه دختران حاظر در میان میدان خواست که سرودی تحت عنوان بهمن را به همین مناسبت اجرا کنند. مراسم به مقدار زیادی از حال و کلاس بین المللی خارج شده بود. دختران دانش آموز ( که مجری به تاکید زیاد می خواست به ما بفهماند که آنها از ناحیه ۲ شهریار آمده اند ) با لباس هایی که از نظر طراحی بدجوری توی ذوق می زد سرود می خواندند. لباس هایشان بیشتر آدمی را به یاد یک نمایش حزن انگیز می انداخت تا مسابقات ورزشی و سرودشان بیشتر به یک همخوانی مدرسه ای برای ۲۲ بهمن شبیه بود تا سرودی برای افتتاحیه یک رقابت بین المللی !!!!!!!
آقای شهردار
متولی مسابقات شهرداری تهران است و رئیس مجلس هم به عنوان میهمان ویژه به مراسم افتتاحیه دعوت شده است. اما خود جناب شهردار در مراسم حاضر نیست و این عدم حضور پیام نسبتا مهمی را به همراه دارد. نکته اینجاست که اگر شهردار در این مراسم حاضر می شد ؛ با توجه به حضور حداد عادل ؛ از نظر سطح مقام مملکتی به حاشیه می رفت و نفر دوم محسوب می شد اما شهردار در مراسم افتتاحیه حاضر نشد و تنها مانند یک رئیس جمهور به ارسال یک پیام برای این مسابقات اکتفا کرد. با توجه به نزدیکی کارزار انتخاباتی و احتمال فراوان حضور شهردار تهران در این کارزار ؛ شاید این مهمترین پیام این مراسم بود.
رژه سوال برانگیز
نوبت به رژه تیم های شرکت کننده می رسد. اولین گروه ؛ تیم ورزشکاران افغانی ست که دور سالن را می چرخد و از مقابل جایگاه عبور می کند و پشت سرش هم باقی تیم ها وارد می شوند. تیم کانادا را که می بینم نیم نگاه دوباره ای به عنوان مسابقات می کنم و سعی می کنم بفهمم که کانادا در قالب کشورهای مسلمان می گنجد یا کشور های آسیایی. با این حساب بهتر می بود از عنوان « بانوان مسلمان » به جای « زنان کشورهای مسلمان » استفاده می کردند.
جای بسیاری تیم های کشورهای مسلمان خالی ست و همین گواه آن است که این مسابقات و ماهیت حقوقی آن از سوی اکثر کشورها جدی گرفته نشده است. و در آخر تیم تهران (به نمایندگی از ایران) وارد می شود. تعداد ورزشکاران تیم تهران نسبت به اینکه مسابقات در تهران برگراز شده است بسیار کم به نظر می رسد و همین برایم سوال می شود. اما موقعی جواب سوال را می گیرم که بعد از تیم تهران ؛ تیم شهرداری تهران به عنوان تیم میزبان و با تعداد زیادی ورزشکار وارد می شود. اینجا هم شهرداری حساب خودش را از همه جدا کرده است و برای خودش شان و منزلتی خاص قائل شده است.
مشعل مسابقات و آقای حداد
نوبت روشن شدن مشعل که می رسد ؛ چراغ ها خاموش می شود و دختر خانمی مشعل به دست دور سالن شروع به دویدن می کند. مجری برنامه برای ما که زیاد عقلمان نمی رسد توضیح می دهد که این خانم می خواهد مشعل مسابقات را روشن کند. و بعد به نکته ای اشاره می کند که برق از سرم می پرد. گویا این دختر خانم قرار است مشعل را به دست آقای حداد عادل برساند و ایشان مشعل مسابقات زنان کشورهای مسلمان را روشن کنند.
آن طور که دیده ایم و شنیده ایم معمولا یک ورزشکار برگزیده مشعل مسابقات المپیک را روشن می کند و یا لااقل معقول این است که مشعل مسابقات زنان به دست یک زن روشن شود. سعی می کنم این موضوع را چند بار نزد خودم حلاجی کنم که شاید ارتباط آقای حداد را با مشعل مسابقات زنان پیدا کنم که دختر خانم بی توجه به حرف مجری خودش حرکت می کند و مشعل بزرگ تر را روشن می کند. پس یا مجری اشتباه کرده ؛ یا گوش های بنده دچار خطا شده و یا اینکه خود دختر خانم مشعل به دست به مسخرگی حرف مجری پی برده و خودش مشعل را روشن کرده است.
یک و نیم میلیارد
این اولین بار نبود و آخرین بار هم نیست که جو رهبری جهان اسلام ما را می گیرد و دست به ابتکارات این چنینی می زنیم. اسمش هم معمولا می شود « نخستین دوره ..... » یا هر عبارت دیگری که معمولا با کلمه نخستین و اولین آغاز می شود. « نخستین » هایی که هیچ گاه به مرتبه دوم هم نخواهند رسید و گویی فقط انرژی خودمان و بودجه ملی مان را بیهوده هدر کرده ایم.
در خبرها آمده بود که بیش از یک و نیم میلیارد تومان برای برگزاری این مسابقات بودجه صرف شده است. این در حالی ست که تیم ملی ایران در مسابقات المپیک آتن تنها با حضور یک زن و آن هم در رشته پاستوریزه تیراندازی !!!! شرکت کرد که طبق معمول نتیجه ای بهتر از سی ام یا چهلم عاید حضور زنان ایرانی نشد. آیا اگر بودجه های این چنینی به ایجاد فضای ورزشی و توسعه ورزش همگانی ( که یکی از وظایف شهرداری هم هست) اختصاص پیدا کند نتایج بهتری عاید نخواهد شد ؟ آیا هیچ نهاد قضایی و نظارتی بر این حرکت غیر قانونی و خارج از وظایف شهرداری نظارت خواهد کرد ؟ آیا نام این حرکت صرف بودجه ی بیت المال برای مطرح شدن نام یک ارگان و مدیر زیاده خواهش نخواهد بود ؟
مرتبط :
واکنش های مسئولین به مسابقات زنان کشورهای اسلامی
عکس ها : حسن قائدی / خبرگزاری فارس
حسین منصور :: Mansour@sharghian.com
