چگونگی تشکیل دادن یک اندام :

مرحله اول:

طی تحقیقات ,در ابتدا یک لایه نازک از پوست و یک رگ خونی در آزمایشگاه کشت داده شد که برخی از این نمونه ها تاکنون در موارد پزشکی به طور آزمایشگاهی بکار رفته اند. ولی یک اندام کامل انسان, یک ساختمان سه بعدی است که در آن سلول های تخصص یافته اعصاب و ماهیچه به هم بافته شده اند و یک شبکه انبوه از رگها و مویرگها, عمل اکسیژن رسانی و تغذیه را بر عهده دارند.

مشکل اصلی, استفاده از چندین نوع سلول مختلف می باشد که با هماهنگی رشد کرده و رگهای خونی ,که نیاز به تغذیه بافتهایی به ضخامت بیش از چند صدم میلی متر دارند ,ایجاد شوند. مهندسین بافت می کوشند که با کمک روشهای شبیه سازی این امکان را به وجود آورند که اندامها به صورت سه بعدی رشد و سلول های مجاور با هم ارتباط برقرار کنند و بدین ترتیب وظیفه ساخت بافت مورد نظر را انجام دهند زیرا از مجموع بافت های هم شکل و هم کار ؛ اندام ایجاد می شود.

این روش در واقع بکار بردن حالت پخش ذره ای سلولها است که با پیوند دادن آن ,قسمتهای بزرگتر بافت ,در یک الگوی ساده ایجاد می شود.

مرحله دوم :

در مرحله بعد طرح هایی با استفاده از انواع مختلف سلولها ایجاد و به تدریج آنها را به حالت لایه لایه در می آورند تا ساختارهای بزرگتری بسازند. در روش مشابه سلولهای زنده را در یک زمینه ژل آبی, معلق می کنند که می توانند حالت لایه لایه ایجاد کند و در حالت سه بعدی شکل داده شوند. اما در هیچکدام از این روشها, تمام شبکه های عروقی لازم برای ابقاء لایه ای ضخیم تر ایجاد نشده است.
پیشرفت بیشتری به وسیله کاشت سلولهای بنیادی روی انواع چارچوب ساده که به آن ماده شیمیایی برای تحریک رشد زده شده حاصل گردیده است.
برای نمونه گزارشی از به وجود امدن بافتهای عصبی, کبد, سلولهای غضروف و ایجاد شبکه سه بعدی عروقی مانند, ارائه داده شد. این سلولها از کشت سلول های بنیادی جنینی روی یک زمینه پلیمر قابل هضم تشکیل شده بود. سپس این سلولها به موش پیوند زده شد. به نظر می رسد که این ساختارها بدون آسیب, به منبع خون حیوان متصل شدند.

دانشمندان معتقدند که ما هیچ وسیله ای مانند آنچه در طبیعت وجود دارد, در دسترس نداریم و در بیشتر این مدل ها, کاربردی برای رشد کامل عضوها, از انواع واکنش دهنده های طبیعی استفاده می کنیم.

از مثال اندامهای جایگزین می توان به مثانه ای که در یک ظرف آزمایشگاهی رشد دادند و سپس آن را به یک سگ پیوند زدند و یا یک کلیه کوچک در بدن گاو اشاره کرد.
سلول های اولیه برای انجام این عمل از سلول های جنینی گاو مورد نظر گرفته شدند. سپس یک اندام ابتدایی دارای همه سلول های کلیه طبیعی ( نفرون ) تشکیل شد و این نفرون ها حتی توانستند مایعی شبیه به ادرار ایجاد نمایند.

فکر تشکیل اندام و فرصت دادن به بدن جهت تکمیل بقیه ساختار آن , ممکن است در مورد تشکیل کلیه برای بیماری که مورد دیالیز قرار می گیرد, قابل استفاده باشد .
اما برای بیماری که از ناراحتی شش یا قلب رنج می برد رشد دادن یک اندام, فشار زیادی به بدن ضعیف شده او تحمیل می کند. به هر حال هر گونه پیشرفتی برای ساختن بافت های پیچیده ممکن است گامی به سوی ادامه حیات قلب یا کبد آسیب دیده باشد و دیدگاه تازه ای درباره اینکه طبیعت چگونه قسمتهای بزرگتر بدن را می سازد, ارائه دهد.

کاملیا صارمی :: kamelia_1984@yahoo.com