پیرمرد آرام تر از پیرزن راه می رفت.
دستانش را از پشت به هم قلاب کرده بود و راه که می رفت سرش را می چرخاند و نگاه می کرد. مثل پادشاهی که به قلمروش نگاه کند٬ خیابان را نگاه می کرد و سر تکان می داد.
گاهی می ایستاد تا چیزی را به دقت نگاه کند٬ نوشته ای را بخواند٬ یا به کسی در مغازه ای خیره شود. پیرزن با اینکه خمیده تر از پیرمرد بود و عصائی قهوه ای داشت همیشه جلوتر از پیرمرد بود. هر دفعه می گفت : "بازم داره دیر می شه" و وقتی چند قدم جلو می افتاد یا پیرمرد می ایستاد٬ داد می زد: "د راه بیا قرمساق!"
پیرمرد راه می افتاد و وقتی به او می رسید پیرزن ادامه می داد : "هروقت خونه این پسر میام دیر می رسیم٬ اون دفعه یادته ؟ "اما پیرمرد فقط خیابان را نگاه می کرد و سر تکان می داد.
وقتی از جلوی یک باجه تلفن رد می شدند پیرزن جلو افتاده بود. پیرمرد ایستاده بود تا آگهی استخدام روی شیشه باجه را بخواند. پیرزن داد زد: "د قرمساق دیر شد!!"
پسری که در باجه با تلفن صحبت می کرد خندید. پیرزن با عصا به شیشه کوبید و داد زد: "خجالت بکش٬ سن بابابزرگته بهش می خندی !"
پسر گفت : "گوشی گوشی" و سرش را طوری از باجه بیرون آورد که گردنبندش آویزان ماند. گفت : "خانوم٬ همین الان اومدیا !" و دوباره سرش را برد تو.
پیرمرد سرش را تکان داد و راه افتاد. وقتی به پیرزن رسید گفت : "به من نخندید زن٬ اصلا حواسش به ما نبود."
پیرزن گفت : "شدی مسخره مردم٬ داره دیر میشه"
پیرمرد گفت : "من می دانم این پدر سوخته ها تو این سن به چی می خندند!" و لبخندی زد.
پیرزن گفت : "به خودت نگیر آقا٬ به خودت نگیر"
پیرمرد گفت : "وقتی با یک دختر حرف می زنند این طور می خندند. هییی هی !!"
پیرزن دیگر حرفی نزد. پیرمرد هم مشغول تماشای خیابان شد. وقتی زنگ خانه ای را زدند دختری جوان با یک گوشی تلفن در دست در را باز کرد. دستش را روی دهنی گوشی گذاشت و داد زد : "مامان بزرگ ایناان !!"و گوشی تلفن را دم گوشش برد.
پیرمرد پیرزن را آرام هل داد و گفت : "بیا این جنازه را تحویل بگیر !"
دختر از شدت خنده روی شکمش خم شد. پیر مرد گفت : "ها!کیف کردی دخترم ها اااا"
پیرزن گفت : "به من نخندید مرد. اصلا حواسش به ما نبود."
پیرمرد گفت:"هی ! هی !"
مجید عباسی
