امید
شعر



هرگز نبخشایم، هرگز ...
آنان که ماه را، نامردمانه سیاه پوش کرده اند

با چادر سیاه حسادت، با لکه های حقارت
هر چند که راه بسته نیست
بر آن که می رود با کوله بار صبر
بر آن که با امید، راهی به سوی وسعت بی انتهای عشق
می جوید از درون

تا رویش دوباره لبخند و بوسه را
بر خاک سرد و مرده ی دل های مردمان
بانگی دگر زند ...

محمد رضا میر غلامی :: mirgholami@saipacorp.com


  نظرات وارده :2



 


Designed and Provided by Webprov.net
Copyright © 2001-2005 Sharghian Electronic magazine.  All rights reserved