امشب از فراز منارهی خونین مسجد خرمشهر، صدای اذان به آسمان میرود. خرمشهر آزاد شد. این صدایی بود كه قلبها را غرق شعف كرد. دلها لرزید و چشمها به اشك شادی نشست. امروز سوم خرداد ۱۳۶۲ است. قوای ایران در پی پانزده ساعت نبرد دلیرانه با بستن كلیه راههای تداركاتی دشمن، خرمشهر را به محاصرهی كامل خود درآوردند و نبرد را تا درون خرمشهر كشاندند.
مزدوران عراقی دسته دسته یا گریختند و یا تسلیم شدند. هواپیماهای عراقی، نیروهای در حال تسلیم خود را بمباران كردند. سومین مرحلهی عملیات بیت المقدس با پیشروی از جانب شلمچه به سوی خرمشر آغاز شد و با حملهای دلیرانه، رزمندگان موفق شدند پس از بیست ماه این شهر را از وجود متجاوزین پاكسازی كنند. در این روز دوازده هزار عراقی به اسارت درآمدند و تعداد زیادی كشته شدند.
و سلامی دوباره به خرمشهر ...
شهر دلیران گمنام، شهر سلحشوران بینام، شهر مقاومت و ایثار. ای دلیران سالهای بینهایت، رحمت خدا بر شما باد كه با دستی خالی، چنان رزم كردید كه تنها با كوكتل مولوتف بیش از دویست تانك دشمن را با آتش خشم خود سوزانیدید.
خرمشهر در پی دستیابی دشمن به سنگری بدل شده بود، كه بیگمان در نهایت گور سنگرنشینان بعثیون شد. خرمشهر با آزادی خود، تیر خلاص را بر مغز دشمن نشاند و به دنیا ثابت كرد كه ذرهای از خاك میهن، از ایران و ایرانی جدا نمیشود.
آنروز رزمندگان دلاور با خوشحالی فریاد میزدند «خرمشهر، دیدی كه آمدیم.»
پریا آشنا :: paria_a64@yahoo.com