برای خاطرههایی كه زود میمیرند
سلامها كه به محض ورود میمیرند
برای آینهها، خوبها، قدیمیها
كه عاشقند و با این وجود میمیرند
برای مردم پاییز اشك میریزم
كه زیر سیلی عصر كبود میمیرند
نفس كشیدن سیگارها به من آموخت
كه بعضی آدمها مثل دود میمیرند
من از حضور همین زندگی و بعضیها
اگر بهانه ماندن نبود، میمیرند
یك اتفاق نیفتاده شكل میگیرد
یكییكی همگی دیر و زود میمیرند
میثم امانی :: maisamamani@yahoo.com
