پس از انقلاب صنعتی و پیدایش تمدن به صورت کنونی و ایجاد شهرهای بزرگ و مراکز جمعیت، روابط افراد و موسسه‌ها به سبب گستردگی آن‌ها به آسانی مقدور نبود، روابط در نتیجه دفتر یا بخشی لازم بود تا این رابطه را ایجاد کند و گسترش دهد و ارتباط قطع شده را برقرار سازد.

پیشرفت صنعت و تکنولوژی به شکل‌گیری دفاتر روابط عمومی منجر شد. انقلاب صنعتی و پیامدهای آن، باعث شد که کیفیت زندگی انسانی بهبود یابد و به تدریج ابتدا در کشورهای صنعتی و سپس در کشورهای دیگر شرایط زندگی بهتر شود، یعنی بی‌سوادی به تدریج از میان برود و انسان‌ها آگاه‌تر شوند.

اصطلاح روابط عمومی برای نخستین بار در ایالات متحده آمریکا و در نوشته‌های اداره "اتحادیه راه آهن ایالات متحده" به کار برده شد و در دهه اول قرن بیستم، نخستین دفاتر روابط عمومی در موسسه‌های این کشور ایجاد شد. در سال ۱۹۰۶ اولین شرکت خصوصی که تنها خدمات روابط عمومی را به مشتریان خود ارائه می‌کرد، به وجود آمد. نخستین شرکت روابط عمومی توسط "ایوی لی" فارغ التحصیل دانشگاه پرنیستون و خبرنگار اقتصادی، در شهر نیویورک تاسیس شد.

"لی" در آغاز تاسیس شرکت روابط عمومی خود، اقدام به انتشار اعلامیه ای به نام "اعلامیه اصول" کرد. پس از تشکیل این دفتر و معرفی خدمات روابط عمومی، به تدریج و به اقتباس از موسسه "لی" سایر موسسه‌ها اقدام به تأسیس دفاتر روابط عمومی کردند و روابط عمومی به عنوان یک حرفه به وجود آمد و شناخته شد.

ادامه دارد ...

منابع :
(۱) کتاب تئوری و عمل در روابط عمومی و ارتباطات، علی میرسعید قاضی.

پي‌نوشت : لينک مستقيم قسمت نخست همين مقاله

سارا .ج :: sarajoon55@yahoo.com