آمدنت به سراب می ماند
دیوارهای سیمانی، تا فلك افراشته
می گذرم ثانیه ها را
چشمها را گویم
دیده را نادیده بگیر
سراب است،سراب
آبی سیاه است
سبز خاكستری ست
حجم وقت را فراموش كن
تا برهوت راه كوتاهی ست
بگذار تنهایی را دوره كنم!

سارا سپهرین:: sara_harf_b_goftan@yahoo.com